Ik, Anne Marie

9 Juli 2014, op 41 jarige leeftijd kreeg ik de diagnose longkanker stadium IV. Mijn wereld stortte die dag voor een paar seconden volledig in. Het enige waar ik aan kon denken waren mijn kinderen van toen 2, 3, 5, 16 jaar en mijn man Rob. Het idee dat zij, mijn kinderen zonder moeder en Rob zonder zijn geliefde zou moeten opgroeien was voor mij onverteerbaar. Inmiddels ben ik 46 en ruim 4 jaar verder.

Na mijn diagnose ben ik uiteindelijk terecht gekomen in het UMC te Groningen waar ik nog steeds behandeld word door een fantastisch team aan artsen, met in het bijzonder mijn eigen arts. Mijn second live heb ik mede te danken aan zijn kennis, inzet en liefde voor het vak.

Ik blijf mij verdiepen keer op keer in mijn eigen kanker en houd ik de regie in eigen hand. Ik ben ervan overtuigd dat ik mede door deze houding zeker ‘mentaal’ nog leef. Uiteraard ontkom je niet aan de diepte punten. Maar heb ik de afgelopen jaren wel ervaren dat je als mens veel meer aan kan dan jezelf wellicht voor mogelijk had gehouden.

Via mijn blog kan je de ontwikkeling volgen over hoe het nu met mij gaat en wat longkanker voor invloed heeft op mijn leven en dat van mijn gezin.

Zonder mijn grote liefde , Rob, sta ik niet waar ik nu sta in het leven!

Anne Marie